Interview met Christian Van Gils
spellenmaker en oprichter van Frog Dog Games

Op Spel Antwerpen 2025 kwam ik in contact met Christian van Frog Dog Games. De mooie draak op de banner van de stand viel meteen op en het enthousiasme waarmee Christian de mensen die zijn stand bezochten aansprak, werkte aanstekelijk. Ik wilde heel graag ontdekken wat het verhaal achter Frog Dog Games was. We spraken een moment af om op de tweede beursdag tijd te maken voor een diepte-interview.
Esmeralda: Dag Christian, kan je me iets vertellen over Frog Dog Games?
Christian: Wij zijn Frog Dog Games. De naam van mijn bedrijf komt van mijn Franse buldog, Pepper. Wanneer Franse buldogs slapen, lijken ze een beetje op een kikker, zo met hun poten achteruit. Daarom wordt er wel eens de bijnaam frog-dog aan gegeven. Vandaar de naam van mijn bedrijf, het is dat je het maar even weet. (lacht)
Esmeralda: (lacht) Dat is leuk om te weten.
Christian: Ze is een hartstikke lief beestje. Ze staat overal op, maar ze mag nooit mee.
Esmeralda: Kan je niet zorgen dat ze er toch een beetje bij is? Door er een knuffel van te laten maken voor in je stand, of iets dergelijks?
Christian: Ja, dat zou kunnen, mijn dochter had dat ook al eens gezegd. (lacht) Zou inderdaad wel kunnen. Misschien later.
Esmeralda: Jullie bedrijf is heel nieuw en startend in de branche, klopt dat?
Christian: Ja, we zijn vorig jaar begonnen. (2024) Ik werd voor het eerst uitgenodigd in Veldhoven op Zuiderspel. Dat was heel toevallig, ik kwam iemand ergens tegen en zei: "Ik heb een spelletje gemaakt, het is een plak-en-knipmodel en weet niet zo goed wat ik ermee wil."
Hij vertelde me dat ze in de buurt een spelletjesnamiddag hadden op zondag. Hij nodigde me uit om het spel mee te nemen om te zien of er iemand het spel met me wilde spelen. Dat heb ik toen gedaan, de mensen bleken het spel hartstikke leuk te vinden. Op het einde van de dag vertelde hij me, dat drie weken later, Zuiderspel plaatsvond. Hij vroeg me of ik daar niet een standje wilde hebben. Ik vond dat wel een goed idee en heb daarmee ingestemd. Met Zuiderspel in het vooruitzicht had ik een paar demomodellen laten maken, vijftig om precies te zijn. Gewoon omdat ik dacht, nou dan kunnen we daar demo's geven en misschien enkele exemplaren verkopen. Ik stond met mijn stand ergens helemaal achterin, hartstikke gezellig. Er zijn toen veel van mijn demospellen verkocht die dag. Zo is de bal aan het rollen gegaan. Ik dacht, nou dan kan ik het nog wel een keer proberen en zo stond ik op Spellenspektakel Utrecht en nu op Spel Antwerpen.
Esmeralda: Hoe is het idee van spellen ontwikkelen ontstaan? Hebben jullie, jij en je vrouw, altijd al gedacht, oh, dat lijkt ons wel wat? Als ik me niet vergis hebben jullie elkaar leren kennen op de kunstacademie in Breda toch? Maakten jullie er toen al plannen over?
Christian: We hebben elkaar daar inderdaad leren kennen, maar nee, vanuit de kunstacademie zeker niet. Wat we daar deden was grafische kunst, schilderen, 3D-werk. Dus dat heeft er echt niks mee te maken. Wel creatief natuurlijk. Samen hebben we ook een reclamebureau gehad. In die periode hadden we weleens een keer een spelletje gemaakt voor eindejaarsdingen. Maar dat was dan heel specifiek gewoon voor die klant.
Zelf ben ik altijd wel met spellen bezig geweest, al deed ik er in die periode niet echt iets mee. Ik bedacht ze al wel, maar ze stonden gewoon in de kast en klaar.
Later hebben we ons reclamebureau verkocht en daarna, drie jaar geleden, mijn softwarebedrijf. Vorig jaar haalde ik alles weer eens uit de kasten en kwam ik de spelletjes weer tegen. Dat was het moment dat ik dacht: hè, daar wil ik eigenlijk wel terug wat mee gaan doen.
Ik kwam erachter dat het het jaar van de draak was in de chinese dierenriem, ikzelf ben geboren in het jaar van de draak. In het midden van de nacht heb ik het drakenspel bedacht: "Dragon Dance".
Ik werd 's morgens wakker en heb het meteen gemaakt. Ik ben natuurlijk vormgever, wat maakt dat ik het concept heel snel kon vormgeven. Dan is het eigenlijk al een spel wat je kunt spelen. Ik doe er helemaal niet zo lang over, dat gebeurt gewoon. (lacht)
Daarna begint het uitwerken. Mijn vrouw Simone gaat er dan nog een keer helemaal goed doorheen en zo ontstaan die vormen echt. Wanneer we het spel dan spelen met mensen, krijgen we veel goede feedback over de laatste details. Het spel is op dat moment al 80, 90, 95 % klaar. Dan moet die laatste 5 procent nog goed in de spelregels komen, dat vind ik het moeilijkste.
Esmeralda: Als ik het goed begrijp helpt je vrouw mee als het idee er al is.
Christian: Ja, al kan ze ook wel een spel mee bedenken, want zij was het die me de hint gaf om iets met draken te doen. Het initiële idee komt meestal van mij en het puzzelmechanisme en daarna helpt ze mee met de vormgeving. Die twee werelden moeten bij elkaar komen. Bijvoorbeeld, toen ik het spel voor het eerst uitwerkte, was het echt met gekleurde memoblaadjes. Op dat moment zijn er gewoon gekleurde memoblaadjes, dan heeft het spel natuurlijk nog helemaal niks.
Het enige dat we wisten was dat het het jaar van de draak was. Daarom was het een logische keuze om iets met draken te doen. Mijn vrouw en ik houden dan meer van grafische vormgeving en mooie dingen. Je ziet ook dat er dan een mooie draak uitkomt. (wijst naar de draak op de banner van Dragon Dance in de stand)
Je kan Dragon Dance ook met kinderen vanaf 3 jaar spelen, daarom hadden we in eerste instantie ook een versie bedacht met vliegende draakjes met vleugeltjes en lachende draakjes. Dat had een heel andere uitstraling dan dat het nu heeft. Daar kiezen wij dus dan toch niet voor, omdat we toch meer van dat grafische houden. Ik kan me goed voorstellen dat wanneer we een versie zouden maken in kinderstijl of in getekende stijl, dat er een andere doelgroep toe aangetrokken zou zijn.
Dat maakt zulke keuzes zo lastig, het geheel moet goed zijn maar de vormgeving ook. Het moet allemaal kloppen. En het klopt wel, maar je kunt er nog honderd andere kanten mee uit.
Esmeralda: Je kan er natuurlijk op termijn nog een echte kinderversie van maken?
Christian: Dat zou ik kunnen doen, in de toekomst, ja, de meeste mensen hebben dat al gezegd.
Esmeralda: Ik hoor dat je met heel veel passie en warmte over je vrouw spreekt, wat maakt jullie als koppel zo sterk in het bedenken van spellen?
Christian: Wij kennen elkaar al sinds we 13 zijn, ik ben nu 61. We zijn al die jaren bij elkaar gebleven en getrouwd en hebben drie kinderen. We snappen elkaar sowieso goed, dat hebben we altijd gedaan. Samen hebben we het reclamebureau gehad, de kunstacademie gedaan, we voelen elkaar goed aan over waarom we iets moeten doen of beter niet gedaan wordt.
Toch hebben we daarover geregeld wel eens een strijd. Meestal heeft dat met details te maken, maar net die details maken het spel dan wel net iets beter. In plaats van dat één van de twee het alleen zou maken. Dat heb je gewoon nodig. Ik denk dat het sparren over details het ook zo leuk maakt.
Esmeralda: Je vernoemde daarnet dat Dragon Dance gespeeld kan worden met kinderen vanaf drie jaar. Ook staat op jullie website dat dat past in jullie missie: om iedereen in het gezin te kunnen laten meespelen. Klopt dat?
Christian: Ja, dat klopt. Als ik de spellen bedenk, ik heb drie kinderen, dan zie ik dus een tafel vol met kinderen. Families, vrienden, die met elkaar spelen.
Vandaar dat het ook een kort spel moet zijn, niet met een setup van een uur of wat dan ook. Gewoon een heel simpel uit te leggen spel.
Toch moet het wel ingewikkeld genoeg zijn om het steeds opnieuw te willen blijven spelen. Het moet vooral voor iedereen interessant zijn om te spelen. Voor zowel de jongste aan tafel als de oudste. Dat is uiteindelijk ook de reden geweest waarom het geen versie met kindervleugeltjes is geworden.
Esmeralda: Die redenering kan ik helemaal volgen. (lacht) Wat is jullie houding in de ideologie van ecologie en het ontwerpen van spellen?
Christian: Eén van de dingen die je zal zien is dat we geen plastic wrap in onze dozen hebben zitten. Sommige mensen willen dat per se, want dan weten ze wat erin zit. We proberen wel zoveel mogelijk alles ecologisch te doen. Maar goed, net zoals deze (laat een stuk zien uit spel (Crown) is uit 3D-plastic geprint. Puur om praktische redenen, omdat we dat makkelijk zelf kunnen doen.
Wij maken nu alles in kleine oplagen om te checken. Als we dit echt in grote oplagen zouden doen, dan zouden we hier wel verder over na gaan denken hoe we dit het beste kunnen doen en de ecologische toer opgaan. Voorlopig moet je mijn huidige oplagen altijd zien als hele uitgebreide demospellen.
Esmeralda: Kan je me nog wat meer uitleg geven over de andere kernprincipes van Frog Dog?
Christian: Dat iedereen er lol aan moet hebben. Dat we spelregels hebben die op een klein formaat passen. Zodat je het snel kan uitleggen. Onze slogan is: endless fun.
Het gaat om dat plezier. Zoals hier, op zo'n beurs, ik vind het leuk als mensen lol hebben met elkaar. Dan zie ik ze lachen als ze aan de tafel zitten en dan denk ik: oké, dan hebben we dat voor elkaar gekregen met wat wij hebben kunnen maken.
Esmeralda: Zijn jullie spellen altijd competitieve spellen? Of zitten er ook nog coöperatieve ideeën in jouw hoofd?
Christian: Nee, geen coöperatieve spellen, dat komt omdat ik altijd wel zie dat mensen willen winnen in een spel.
Esmeralda: Maar je kunt toch ook echt winnen van het spel?
Christian: Ja, maar dat zie ik dus gewoon niet zo voor me. Ik moet wel toegeven dat mensen me het afgelopen jaar wel vaker die vraag hebben gesteld. Ook mensen die heel specifiek vragen of ik een solospel had. Dat geeft ook wel aan dat sommige mensen dat heel graag willen. Of een spel specifiek voor twee personen. Door die vragen worden er bij mij wel zaadjes geplant. Wie weet, als het moment daar is, dan zou dat zeker zomaar eens kunnen gebeuren.
Esmeralda: Ik zie momenteel wel heel vaak bij nieuwe spellen, die oorspronkelijk voor meerdere spelers zijn gemaakt, dat er meer en meer ook een solo variant in verwerkt wordt.
Christian: Ja, maar dat vind ik altijd een zwaktebod, zoals ik er nu naar kijk.
Esmeralda: Auwch, ik vind dat altijd een fijne optie. (lacht)
Christian: Ik blijf het een zwaktebod vinden, dat komt omdat je dan een soort aftreksel maakt. Tenzij je het echt vanaf het begin hebt bedacht, dan zou het kunnen. Zelf denk ik dat het niet zo zou werken omdat je dan ver van je spelregels moet afwijken. Daardoor krijgt het in één keer een bijlaag. Mja, zo sta ik er nu eenmaal in, dat kan ook komen omdat ik het nog nooit heb gedaan.
Maar nu ik ermee bezig ben, ga ik er wel steeds meer over nadenken. Het is voor mij dan wel belangrijk dat ik de spelregels niet hoef aan te passen.
Esmeralda: Oké, ik begrijp je visie. En wat met coöperatieve spellen?
Christian: Dat weet ik nog niet. Dat zie ik gewoon nog niet voor me. Omdat ik me daar niet mee bezig heb gehouden. En ik dus veel liever zie dat die mensen onderling lekker tegen elkaar lopen te spelen.
Esmeralda: Oké, snap ik, zelf denk ik dan voornamelijk aan een familiecontext. Bijvoorbeeld zoals bij mij als alleenstaande mama met dochter. Als je tegen elkaar moet gaan spelen, wordt het meteen erg competitief. Bij ons loopt dit gelukkig goed, maar je hebt ook jonge kinderen die dit erg moeilijk vinden.
Zelf ben ik van mening dat een coöperatief spel voor ouder en kind ook een meerwaarde kan zijn. Een moment van helemaal unwind, volledig in verbinding te zijn rond tafel. Met een extra waarde vanuit opvoedingsperspectief: Als we goed samenwerken, kunnen we veel meer dan alleen en lukt het soms het spel te kunnen verslaan.
Christian: Oké, die visie begrijp ik ook wel. Daarom vind ik escape rooms met mijn kinderen wel heel leuk.
Esmeralda: Ja, dat snap ik, zelf word ik bijvoorbeeld niet echt warm van dat concept. (lacht)
Christian: Maar ik ben het er helemaal mee eens dat het moet gaan om verbinding, om met elkaar een spel te spelen. En of het een coöperatief spel is of niet. Het moet vooral plezierig zijn. Het is er gewoon nog niet van gekomen, een coöperatief spel, maar ik sta er zeker niet afwijzend tegenover.
Esmeralda: Kan je me wat meer vertellen over het spel Clever Crowns?
Christian: Het doel was om een vernieuwend spel te maken in zijn mechanismen. Eigenlijk is dat met elk spel dat ik maak. Ik was als de dood dat wanneer ik met jou, of met wie dan ook hier op deze beurs, iemand die veel beurzen afloopt, mijn spel zou spelen en dat diegene tegen mij zou zeggen: "Oh, maar dat lijkt hier op." Dat zou ik verschrikkelijk hebben gevonden.
Nou, dat is gelukkig niet gebeurd met Dragon Dance en zeker niet met Clever Crowns.
Wel met Real Talk, maar dat lok ik zelf uit, omdat ikzelf de link leg met Hitster. Dat doe ik omdat ik graag mijn filmspel wil promoten en uitbrengen.
De mensen hier zeggen dat Clever Crowns echt een mechanisme is wat ze nergens mee kunnen vergelijken. Nou, dan ben ik helemaal happy.
Esmeralda: Ja, snap ik.
Christian: Vroeger heb ik veel geschaakt. Daarom wilde ik iets maken waarbij je vooruit moet denken om te kunnen winnen. Clever Crowns is dus wat tactischer om te spelen dan Dragon Dance en Real Talk. Clever Crowns heeft best wel een zielig verhaal. De koning is dood, maar... de koning heeft alle inwoners van het land een envelop gestuurd. In de enveloppe zit een persoonlijke opdracht. Als je erin slaagt als eerste je 3 beproevingen tot een goed einde te brengen, word je de nieuwe koning.
De opdracht bestaat uit kaarten die in je enveloppe een patroon van 4 weergeven. Tijdens het spel moet je dat patroon gaan zoeken op "The Battlefield", een grid van 5x5 op het speelbord.
Doordat je als speler elke beurt een kaart op het speelbord moet plaatsen, verandert dit telkens en moet je blijven kijken of je patroon ergens gevormd wordt. Iedereen heeft een persoonlijke opdracht, je kan andere mensen dwarsliggen door een kaart te leggen zonder dat je dat weet.
Elke keer worden de beproevingen net iets moeilijker. Per moeilijkheidsgraad komen er extra kaarten in het spel met speciale eigenschappen, jokers, explosies en pijlen die rijen weghalen. Dat maakt dat je tijdens het spel de hele tijd vooruit moet denken. Hoe verander ik dat speelbord in mijn voordeel?
Esmeralda: Klinkt leuk, ik ga het zeker eens uitproberen. Je vertelde eerder al iets over Dragon Dance over het ontstaan ervan, is er nog iets wat je over het spel wil vertellen?
Christian: Ja, bij Dragon Dance vraag ik altijd meteen of iemand aan de tafel kleurenblind is.
Esmeralda: Oei ja, anders is het waarschijnlijk niet te spelen.
Christian: Nou, het is wel te spelen. Want we hebben hier rekening mee gehouden in de ontwerpfase. Waarschijnlijk heb ik dat meegenomen omdat ik grafisch vormgever ben. Zo heb ik kunnen kijken welke kleuren rood en groen het beste in dat spectrum passen. Daarnaast hebben we voor de kleuren rood en groen er ook Chinese tekens op gezet. Zodat het spel zo toegankelijk mogelijk is voor een groot publiek. Dragon Dance is gewoon een heel leuk spel om met elkaar kleuren aan te leggen en zo punten te scoren. Je kan het spel winnen wanneer je op een bepaalde manier je kaarten goed neerlegt. Er zit een geluksfactor in, aangezien je kaarten trekt en welke je in je handen krijgt. Maar er is toch ook een tactisch aspect aan het spel, het is van belang om de kaarten die je hebt op de juiste manier te spelen.
Dragon Dance is gewoon een heel leuk spelletje om te spelen tussendoor, op vakantie.
Ik had een oude Indonesische tante van 95 jaar. In Indonesië speelde ze vaak Domino, ze noemde het de Domino 2.0 en vond het geweldig om te spelen.
Het lijkt er totaal niet op naar mijn idee, maar het principe van de kaarten aanleggen is er een beetje mee te vergelijken.
Esmeralda: Ik kijk ernaar uit om het uit te testen. Wat ligt er op dit moment nog in het vooruitzicht? Zijn er ideeën waarop je aan het broeden bent?
Christian: Ja zeker, er liggen er wel 17 klaar bij wijze van spreken. Er is één spelconcept dat al verder uitgewerkt is. Dat spel heet Volt. Volt gaat over een oude kluis uit de jaren 20, die moet je samen openbreken en beschermen. Daarnaast heb je ook je persoonlijke kluis.
Ik heb het concept al uitgewerkt en als beta gespeeld, eerst met familie en daarna met groepen mensen op een zondagnamiddag. Daar kwam feedback uit voort en daar ben ik dus nu mee aan de slag.
Esmeralda: Een leuk vooruitzicht! Christian, ik wil je erg bedanken dat je tijd hebt kunnen vrijmaken tijdens de beurs om dit interview te laten plaatsvinden. Heel erg bedankt!
Christian: Dat is met heel veel plezier gedaan.
Terugblik op het interview
Het was een aangenaam gesprek met een enthousiaste creatieve duizendpoot. Het was zeer duidelijk dat Christian nog 101 dingen in zijn hoofd heeft en niet kan wachten om deze ook vorm te geven.
Het was een warm gesprek en de motivatie om spellen te maken waar echt heel de familie mee aan de tafel kan komen, vind ik altijd zo mooi om te zien.
Ook kreeg ik het spel Dragon Dance mee om te bespreken. De bespreking vind je hier.
Tekst: Esmeralda Wolf
